Καθάρια Ψυχή

Πίσσα με διαμαντάκια στολισμένη,

ανάλαφρο απόψε το δροσερό αγέρι.

Κόρη που αγναντεύει μαγεμένη,

μπροστά της κάθισε κατάλευκο περιστέρι.

Είχε ανθρώπου βλέμμα

δεν γνώριζε το ψέμα.

Τα μάτια τους συναντήθηκαν βαθιά

για λίγες ιδιότροπες στιγμές.

Αναρωτήθηκε: Μα δεν κοιμούνται τα πτηνά ;

Οι φτερούγες του φωτός πηγές.

Άνοιξαν τα όμορφα φτερά του,

σαν μια γενναιόδωρη σπίθα.

Πέταξε στην καινούρια φωλιά του

φεύγοντας αστραπή στη νύχτα.

Έγινε άστρο τ’ ουρανού

στη ζωγραφιά ενός θεού.

Συνάντησε τη γειτόνισσα το πρωί,

της είπε πως μια μάνα χθες το βράδυ

«έχασε» για πάντα το μικρό της παιδί.

Πέταξε πριν ξεφύγει απ’ το χάδι,

ελεύθερα, όπως πρέπει μια ψυχή.
Έλαμψε στο μεσουράνημα σημάδι.