Είμαι η αναστάτωση κ' όλο τρέχω.
Μα με μιας Νηρηίδας την μορφή
τρυφερά τα δάχτυλα στο σβέρκο
Της είπα πριν καταλάβω να χαθεί,
μα εκείνη σα να μου 'πε στοργική
«ησύχασε είν' απλά η εποχή».
Αφού πρώτα με μια δροσούλα
στον αντίχειρα και δείκτη
την ένταση και το γδάρσιμο
είχε απ' τους ώμους απομακρύνει .....
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου