Μετρώντας

Θα σηκωθείς ένα πρωί
με ψίχουλα να γευματίσεις
τρίβεις τα δόντια με οξύ
πεθαίνεις, μα μη φέρνεις αντιρρήσεις.

Μέσα στο χρώμα της στάχτης
πλέον θα επιβάλλεται
μονάχα να υπάρχεις
κι η ανθρωπιά αναβάλλεται ...

Πουλιέσαι, διαμελίζεσαι
σε θένε και φαφούτη
μέσα σε δίχτυα ρίχνεσαι
και της σκλαβιάς καλούπι.

Κι αν κατάφερες
κάποτε να ζήσεις
χέρια να μη σ' αφήσουνε
τίποτα για να χτίσεις.

Αύγουστος 2015