Κόλλησε της σκέψης η ροή
θάλασσα για να ηρεμήσω
όπως άλλες νύχτες σαν κι αυτή
δεν έχω, για να συνεχίσω.
Στέκεις μπροστά ποίημα μου μισό
μα δίνω δίχως γυρισμό
οι εικόνες μου ένα σωρό
βγαίνω στο δρόμο ν' αφεθώ ...
Κατεστραμμένοι κι άδειοι δρόμοι
όπου μόνος διασχίζω
μ' ένα μπουκάλι αλκοόλη
για παρέα συνεχίζω.
Σα να ήτανε η ποίηση
αγκαλιά μιας ερωμένης
ψιθύρισα με ικανοποίηση
«μου έλειψες, το ξέρεις ;»
